با درود بر خدا، خودم و همه بندگان خوب خدا
گاهي دلم چنان ميگيره كه بدجوري توي پندارام غرق ميشم. امروز پس از گذشت سالها از نخستين وبلاگم و جدايي از وبلاگ خوني و وبلاگ نويسي تصميم گرفتن دوباره بياغازم.
ميخوام در اين پست بگم چرا داريم عرب ميشيم. چرا به هر جا كه نگاه ميكنم و ميشنوم و ميخوانم بيشترش عربي (تازي) هست تا پارسي. چرا تنها بيننده و گاهي نابيناي لگد مال شدن زبان پارسي در ميهن خوبم هستم و مي بينم كه زبان عربي خودنمايي روز افزون مي كند.
شنيدم ويل دورانت در تاريخ تمدن فروپاشي هر كشوري را پيامد فراموشي فرهنگي مردمان آن كشور و ديار مي داند. همون چيزي كه داره در ايران به نظر من انجام ميشه و همه مردم بي تفاوت به همه چي شدن. براستي كه ايران كنوني را ميتوان كشور مردم بي تفاوت دانست.
بنده شيعه 12 امامي هستم و همه امامها روهم پذيرفته ام.
خدايا كمكم كن.
No comments:
Post a Comment